عوامل خطر آسیب های همسترینگ

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۰۲/۱۴
ادامه مطلب "عوامل خطر آسیب های همسترینگ"

" >

میزان شیوع آسیب های همسترینگ در فوتبال در حال افزایش است.


به گزارش وب‌سایت رسمی ایفمارک، دکتر بهار حسن میرزایی  مسئول کمیته تحقیقات و توسعه مرکز پزشکی فیفا در ایران ( ایفمارک) گفت: میزان شیوع آسیب های همسترینگ در فوتبال در حال افزایش است.  ایفمارک در گزارش قبلی خود به تغییر الگوی شیوع آسیب های ورزشی اشاره داشت و این موضوع را بیان کرد.

جالب است که در گزارشات واصله از سایر مراکز پزشکی فیفا در اروپا نیز،  این تغییر در شیوع آسیب ها به شکل مشابهی مشاهده می شود. به نظر می رسد یکی از عواملی که منجر شده آسیب های مچ پا در رده دوم شیوع آسیب ها در فوتبال قرار گیرد،  افزوده شدن تمرینات تعادلی و کنترل عصبی عضلانی مچ پا به تمرینات بازیکنان می باشد.

شناسایی عوامل خطر آسیب های همسترینگ بسیار مهم است،  زیرا پیشگیری از بروز این آسیب به صورت اولیه،  بسیار مهمتر از پیشگیری از بروز مجدد آسیب به صورت ثانویه است. در ادامه به صورت خلاصه به عوامل خطر بروز آسیب همسترینگ که تا این لحظه شناسایی شده اند می پردازیم:

فاکتورهای داخلی:

– سن بالاتر

– سابقه قبلی آسیب همسترینگ

– سابقه قبلی آسیب زانو(آسیب ACL،  در رفتگی کشکک)، آسیب کشاله ران (استئایتیس پوبیس)،  کشیدگی عضلات پشت ساق پا،  آسیب ستون فقرات کمری

– قدرت همسترینگ (روی اثر این فاکتور همچنان توافق نظر وجود ندارد)

– فاکتورهایی که هنوز اثبات نشده اند مثل نژاد،  کاهش دورسی فلکشن مچ پا،  کاهش انعطاف پذیری عضله کوادری سپس، اختلال در حس عمقی اندام تحتانی

 فاکتورهای خارجی:

– خستگی

– پست بازیکن (دروازه بان ها در کمترین خطر هستند)

آسیب عضله همسترینگ، شما را در خطر بالای آسیب مجدد قرار میدهد. با انجام اقدامات زیر،  از آسیب مجدد پیشگیری کنید:

– تمرینات قدرتی اِکسنتریک
– تمرینات تعادلی و حس عمقی
– درمان های دستی بافت نرم

با توجه به اهمیت روزافزون آسیب های همسترینگ،  تحقیقات پزشکی در این حوزه در جریانند و اطلاعات به صورت مداوم به روز می شوند و گاها تغییر می کنند.

کانال رسمی ایفمارک را در تلگرام  دنبال کنید.